Funkcje bezpieczeństwa

Kod źródłowy zawiera mechanizmy ochronne dla żądań internetowych, sesji, haseł, tokenów, poczty i rozszerzeń.

Przegląd

Ta strona opisuje obsługę i najważniejsze skutki działania funkcji Funkcje bezpieczeństwa. Jeśli zmiany wpływają na istniejące zgłoszenia, uprawnienia, powiadomienia lub automatyzacje, należy je najpierw sprawdzić w środowisku testowym.

Typowy przepływ pracy

  1. Ochrona CSRF dla zapisujących żądań przeglądarki. Wykonaj funkcję w przeznaczonym do tego formularzu i od razu sprawdź wynik w odpowiednim zestawieniu lub przy danym zgłoszeniu.

  2. Bezpieczna obsługa sesji i plików cookie. Wykonaj funkcję w przeznaczonym do tego formularzu i od razu sprawdź wynik w odpowiednim zestawieniu lub przy danym zgłoszeniu.

  3. Resetowanie hasła i uwierzytelnianie dwuskładnikowe. Wykonaj funkcję w przeznaczonym do tego formularzu i od razu sprawdź wynik w odpowiednim zestawieniu lub przy danym zgłoszeniu.

  4. Zaszyfrowane dane tajne OAuth2 i modułów. Wykonaj funkcję w przeznaczonym do tego formularzu i od razu sprawdź wynik w odpowiednim zestawieniu lub przy danym zgłoszeniu.

  5. Zakresy REST i weryfikacja tokenów. Wykonaj funkcję w przeznaczonym do tego formularzu i od razu sprawdź wynik w odpowiednim zestawieniu lub przy danym zgłoszeniu.

  6. Obsługa S/MIME. Wykonaj funkcję w przeznaczonym do tego formularzu i od razu sprawdź wynik w odpowiednim zestawieniu lub przy danym zgłoszeniu.

  7. Walidacja i izolacja modułów dodatkowych. Wykonaj funkcję w przeznaczonym do tego formularzu i od razu sprawdź wynik w odpowiednim zestawieniu lub przy danym zgłoszeniu.

  8. Ograniczanie liczby żądań formularzy publicznych. Wykonaj funkcję w przeznaczonym do tego formularzu i od razu sprawdź wynik w odpowiednim zestawieniu lub przy danym zgłoszeniu.

Uwagi

  • Widoczne pozycje menu i działania zależą od uprawnień grupowych i programowych zalogowanego agenta.

  • Wyłączone wpisy często pozostają zachowane dla istniejących zgłoszeń i analiz, ale nie są już dostępne dla nowych przypisań.

  • Po zmianach przetestuj co najmniej jeden realistyczny przypadek użycia z użytkownikiem objętej roli.